Από το μπλοκ : 9xaxa.gr
ή αλλιώς : "Ο Κεκαυμένος Πάπυρος" . Ένα :'πες το με εικόνες' blog.
Σάββατο 25 Μαΐου 2013
Σύγκριση βασικών μισθών και καταναλωτικών αγαθών .Βασικός μισθός 1999 vs. 2012
Από το μπλοκ : 9xaxa.gr
Παρασκευή 17 Μαΐου 2013
Τετάρτη 15 Μαΐου 2013
"Δεν έχω το αριστερό μου χέρι από τον αγκώνα και κάτω".Ωστόσο, ιδού η απόφαση επιτροπής : 67% αναπηρία. Σύμφωνα όμως με τον Ν. 1140/81 και Ν.3232/2004 αλλά ΔΕΝ δικαιούται το εξωιδρυματικό επίδομα.
Γεια σου πιτσιρίκο, σε παρακολουθώ χρόνια και πολλές φορές συμφωνώ απόλυτα μ’
αυτά που γράφεις, έτσι αποφάσισα να σου γράψω και να σου πω τον πόνο μου… Δεν
θέλω να κλαφτώ, ούτε να το παίξω καημένη, απλά εδώ και οχτώ μήνες νιώθω
κυριολεκτικά έναν ρατσισμό, (αν μπορώ να τον χαρακτηρίσω έτσι) απέναντι στο
άτομο μου και γενικότερα σε άτομα με ειδικές ικανότητες (ανάγκες μας αποκαλούν
όσοι δεν μας ξέρουν).
Εγώ που λες γεννήθηκα με φωκομέλεια (συγγενής απουσία του εγγύς τμήματος ενός
μέλους του σώματος), δηλαδή, με απλά Ελληνικά, δεν έχω το αριστερό μου χέρι από
τον αγκώνα και κάτω, ο οποίος αγκώνας είναι πολύ κοντά κομμένος.
Η οικογένεια μου, παρότι από χωριό και με μόρφωση δημοτικού, ήταν ο βράχος μου,
η δύναμη μου, οι άνθρωποι που μου έμαθαν να αγαπώ τη ζωή, να παλεύω, να μην το
βάζω κάτω στα δύσκολα, πάντα να προσπαθώ κι ας αποτύχω, να μην θεωρώ ποτέ κάτι
δεδομένο και να σέβομαι τον συνάνθρωπό μου.
Μεγάλωσα, έκανα όνειρα για τη ζωή μου και τα περισσότερα τα πραγματοποίησα δεν
αισθάνθηκα ποτέ διαφορετική. Σπούδασα βρήκα δουλειά και έκανα πράγματα που
άνθρωποι με δυο χέρια δεν μπορούν να τα καταφέρουν.
Ας επανέλθω όμως στο πρόβλημα μου και σε αυτόν τον ρατσισμό, γιατί ρατσισμός
είναι όταν κάθε ΤΡΙΑ χρόνια περνάω από επιτροπή υγείας για να δουν οι ειδικοί
ότι δεν αποτελώ εξαίρεση, ότι δεν μεταλλάχτηκα κατά την ενηλικίωση μου και, ναι,
το χέρι μου δεν ΦΥΤΡΩΣΕ, για να πάρω το εξωιδρυματικό επίδομα.
Έλεος δηλαδή έλεος!!! Αυτοί οι άνθρωποι τελικά ή είναι άσχετοι , δηλαδή δεν
ξέρουν τι θα πει φωκομέλεια γεγονός απαράδεκτο και αδικαιολόγητο για γιατρούς με
ειδικότητα κιόλας ή αν δεν είναι άσχετοι, είναι διεστραμμένοι σαδιστές, οπότε
έχουν το ακαταλόγιστο και χρειάζονται ψυχοθεραπεία, ατομική και ομαδική.
Ο νόμος κατά τη γνώμη μου είναι τραγικός γιατί αν έχεις έστω και την άρθρωση του
αγκώνα σου δίνουν ποσοστό αναπηρίας 50%, οπότε, για να πας στο 67%, εκεί δηλαδή
που παίρνεις και το επίδομα (όχι πάντα), πρέπει να ‘χεις και κάποιο άλλο
πρόβλημα ή σαν να σου λένε πήγαινε κόψε και αυτό που έχεις ή αν προτιμάς ένα
πόδι ‘η το άλλο σου χέρι Ξαναέλα και τότε βλέπουμε. Ακούγομαι σκληρή ε;;;
Πάντα έπαιρνα ποσοστό αναπηρίας 67% ή κάποιες φορές η πρωτοβάθμια επιτροπή που
έδινε ποσοστό 50%, έκανα ένσταση, περνούσα δευτεροβάθμια, η οποία τελικά μου
έδινε το 67% και έτσι μπορούσα να πάρω και το εξωιδρυματικό επίδομα.
Αυτό γινόταν κάθε 3 χρόνια, έτσι μετά το πέρας των τριών χρόνων καλέστηκα τον
Οκτώβριο του 2012 από το Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.) να περάσω από
την γνωστή πλέον επιτροπή για να δουν για άλλη μια φορά ότι το χέρι μου δεν
φύτρωσε. Το ΚΕΠΑ άρχισε να λειτουργεί 1 Σεπτεμβρίου του ’11 για περαιτέρω
πληροφορίες γκουγκλάρετε το.
Περνάω την πρωτοβάθμια επιτροπή, περιμένω απάντηση, έρχεται με ποσοστό 50%,
πρώτο σοκ.
Κάνω ένσταση πληρώνω 50 € και όταν ρώτησα γιατί τόσα πολλά η απάντηση της
υπαλλήλου ήταν (ποιος θα πληρώσει τους γιατρούς που θα έρθουν να σε
εξετάσουν;;;) έμεινα μ@λ@κω.
Έρχεται η ειδοποίηση για την δευτεροβάθμια επιτροπή για τέλη Μαρτίου του ’13
περνάν οι μήνες έρχεται εκείνη η μέρα πηγαίνω μόνη μου Καρδίτσα (Τρίκαλα ζω)
περιμένω τη σειρά μου, έρχεται μπαίνω.
Υπάρχουν τρεις γιατροί, με βλέπουν, αρχίζουν τα γνωστά –για δείξε μας το χέρι… –
και ναι έχεις λίγο αγκώνα και δεν γίνεται να σου δώσουμε 67% -μα έχω και το
πρόβλημα με το πόδι μου λέω -ε ναι αλλά πρέπει να μας είχες φέρει και
ακτινογραφίες για να δούμε το ακριβή ύψος του αγκώνα και το πρόβλημα στο πόδι,
οπότε πήγαινε να βγάλεις άλλες τώρα και ξαναέλα.
Από τα νεύρα μου άρχισα να κλαίω, να τους φτύσω ήθελα και να σηκωθώ να φύγω. Μα
τους λέω που να πάω δεν είμαι από δω τι έχει αλλάξει δηλαδή τώρα στην περίπτωση
μου φύτρωσε το χέρι μου;;; Τόσα χρόνια με βλέπετε και με ξαναβλέπετε.
«Δεν είναι σωστός ο τρόπος που μας μιλάς» μου λένε με ένα ύφος υπεροψίας, λες
και τους έβρισα την μάνα, ποιοι αυτοί που μέσα σε 10 λεπτά με έκανα να νιώσω για
την ατομικότητα μου ως άνθρωπος και Ελληνίδα πολίτης, όπως δεν ένιωσα στα 37 μου
χρόνια.
Υπ όψιν, αυτό συμβαίνει κάθε τρία χρόνια.
Τελικά ο Καιάδας στην Ελλάδα μπορεί να υπήρχε στην αρχαιότητα αλλά εξακολουθεί
να ζει στις καρδιές πολλών Ελλήνων και το χειρότερο είναι ότι αυτοί οι πολλοί
είναι οι μορφωμένοι, αυτοί με τα πτυχία αυτοί με τους παχυλούς μισθούς, αυτοί
που βγάζουν τους νόμους.
Όλοι αυτοί όμως δεν θα φτάσουν ποτέ το βάθος της ψυχής και την αξιοπρέπεια των
δικών μου γονιών και ας είναι του δημοτικού και όλη τους τη ζωή την πέρασαν σ’
ένα ορεινό χωριό παρέα με τα πρόβατα.
Στο δια ταύτα τώρα: πήγα έβγαλα ακτινογραφίες, ξαναπήγα στην επιτροπή, με τα
πολλά μου λένε ΟΚ και όταν έρχεται η νέα απόφαση επιτροπής έρχεται και το μεγάλο
σοκ : 67% αναπηρία σύμφωνα με τον Ν. 1140/81 και Ν.3232/2004 αλλά δεν δικαιούται
το εξωιδρυματικό επίδομα.
Εμένα θα μου περάσει η στενοχώρια, έτσι έχω μάθει αλλά θα το παλέψω, έστω κι αν
στο τέλος χάσω. Θεωρώ όμως πως αυτοί που φτιάχνουν τους νόμους θα έπρεπε να τους
μελετάνε καλά πριν τους ψηφίσουν.
Ελπίζω να μην σε κούρασα καλέ μου πιτσιρίκο
(Όχι καλή μου, δεν με κουράσατε. Με ξεκουράσατε για πολύ καιρό. Και μου δώσατε
δύναμη. Καλή συνέχεια.)
πηγή: "π"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Τρίτη 14 Μαΐου 2013
Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα
Η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα, μετά από μια πορεία 30 ετών, βρίσκεται
για ακόμα μια φορά σε ένα κρίσιμο σημείο και απειλείται τόσο η συνέχισή της όσο
και η λειτουργία των δομών που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκειά της. Δυστυχώς,
παρά το σημαντικό έργο που έχει αναδειχθεί, ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν
αποτελεσματικά τα εμπόδια και οι δυσλειτουργίες του συστήματος, τα οποία
οδήγησαν σε πισωγυρίσματα ή, ακόμα, στην αμφισβήτηση και την ακύρωση στην πράξη
των προσπαθειών για μετάβαση από την ιδρυματική περίθαλψη στην κοινοτική
φροντίδα.
Επιπλέον, η ασταθής, αποσπασματική και ευκαιριακή πολιτική για την ψυχική υγεία
που εφαρμόζεται, έχει ως αποτέλεσμα να παρουσιάζονται σοβαρά προβλήματα στην
οργάνωση και το σχεδιασμό των παρεχομένων υπηρεσιών, με συνέπεια όλοι οι
εμπλεκόμενοι (ειδικοί, πάσχοντες, οικογένειες) να βρίσκονται “χαμένοι” μέσα σε
ένα κατακερματισμένο σύστημα ψυχικής υγείας.
Η ιδιαιτερότητα που υπήρχε στην Ελλάδα είναι ότι ένα σημαντικό μέρος (περίπου το
35%) της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης υλοποιήθηκε από μη-κερδοσκοπικούς φορείς
(ΝΠΙΔ), στους οποίους το Υπουργείο Υγείας ανέθεσε το έργο της αποασυλοποίησης
των ασθενών από τα μεγάλα ψυχιατρεία, καθώς και την δημιουργία Κινητών Μονάδων
και Κέντρων Ημέρας. Οι φορείς αυτοί καλύπτουν τις ανάγκες περίπου 30.000
ασθενών. Ένα αντίστοιχα σημαντικό μέρος έχουν αναλάβει οι κρατικοί φορείς του
δημοσίου με ανάλογη δράση.
Παρά τα παραπάνω προβλήματα, αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου 2700 άνθρωποι που
ζουν και εξυπηρετούνται σε 450 περίπου στεγαστικές δομές, οι οποίες παρέχουν
υπηρεσίες και στις οικογένειές τους και στις κοινότητες όπου εδρεύουν.
Υπάρχουν 24 Κινητές Μονάδες Ψυχικής Υγείας που καλύπτουν δυσπρόσιτες περιοχές
και πληθυσμό (παιδιά, εφήβους και ενήλικες) που ειδάλλως δεν θα είχε καμία
πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Υπάρχουν 41 (?) Κέντρα Ψυχικής Υγείας, 69
(?) Κέντρα Ημέρας που αντιστοίχως καλύπτουν τις ανάγκες για υπηρεσίες ψυχικής
υγείας των τοπικών κοινωνιών όπου εδρεύουν. Να σημειώσουμε ότι οι γεωγραφικές
ιδιαιτερότητες της Ελλάδας (πολλά νησιά και απομονωμένα χωριά) κάνουν ακόμα πιο
δύσκολη την πρόσβαση των ανθρώπων σε υπηρεσίες υγείας, ιδιαίτερα όταν αυτές δεν
είναι τομεοποιημένες.
Στην πραγματικότητα όμως, πολλές από αυτές τις μονάδες, λόγω σοβαρής
υπο-χρηματοδότησης, καθυστέρησης χρηματοδοτήσεων, υπο-στελέχωσης, κακού
σχεδιασμού και απουσίας εφαρμογής της βασικής αρχής της τομεοποίησης,
υπολειτουργούν ή και δεν λειτουργούν καθόλου, με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι και
ίσως ολόκληρες γεωγραφικές περιοχές να μην καλύπτονται καθόλου.
Η τωρινή κατάσταση επιβάλει άμεσα να συζητηθούν οι αδυναμίες και να δράσουμε
προς ένα κοινό στόχο: το αμετάκλητο της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης προς όφελος
των ασθενών, των οικογενειών τους και των κοινοτήτων που καλύπτουμε.
Για όσους από εσάς δεν το γνωρίζετε, αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα η ψυχική υγεία
βάλλεται και απειλείται και ως λειτουργία και ως σύστημα πρωτίστως από την
έλλειψη πολιτικής βούλησης και δευτερευόντως από τις διαφωνίες και την έλλειψη
συνεργασίας μεταξύ φορέων ή ατόμων που εκπροσωπούν τον κρατικό ή τον
μη-κερδοσκοπικό τομέα. ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ!
Περιληπτικά να σας αναφέρουμε ότι, στην Ελλάδα του 2013:
• Προσβάλλεται το αναφαίρετο δικαίωμα όλων των ηλικιακών ομάδων (παιδιά
ενήλικες, τρίτη ηλικία) να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας ενός επαρκούς
επιπέδου.
• Τα δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων και των οικογενειών τους
καταπατούνται συλλήβδην σε τουλάχιστον δύο επίπεδα: αφενός γιατί οι άνθρωποι
στις περιοχές που ζουν έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας που
τους στερούνται (είτε δεν υπάρχουν υπηρεσίες, είτε δεν αρκούν, είτε δεν
λειτουργούν) και αφετέρου γιατί υπάρχουν σοβαρά ελλείμματα στη λειτουργία και
στο συντονισμό των υπηρεσιών (πχ αύξηση ακούσιων νοσηλειών και μη τήρηση του
σχετικού νόμου. Επισήμως έχουν καταγραφεί περιστατικά που ασθενείς που έχουν
καεί υπό καθήλωση, ασθενείς εξαθλιωμένοι και σε άμεσο κίνδυνο).
• Σε αυτές τις συνθήκες αποστέρησης, ανασφάλειας και βίαιων αλλαγών, με
την κατάρρευση του κοινωνικού ιστού και του κράτους πρόνοιας, οι ευπαθείς ομάδες
είναι σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι εξαιτίας της
πολιτικής που ασκείται, οι ψυχικά πάσχοντες και οι οικογένειές τους στερούνται
βασικών επιδομάτων απαραίτητων για την επιβίωσή τους και ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης. Επίσης υπάρχει τεράστια έλλειψη ψυχιατρικών φαρμάκων που τους
υποχρεώνει είτε να επωμίζονται το κόστος ακριβότερων φαρμάκων είτε να αλλάζουν
τις φαρμακευτικές αγωγές τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
• Τα «δύσκολα περιστατικά» (πχ βαριά νοητική υστέρηση, ψυχογηριατρικά)
παραμένουν χρόνια ή δεκαετίες στα ψυχιατρεία, γιατί λόγω των προαναφερόμενων
προβλημάτων οι φορείς αδυνατούν να απορροφήσουν αυτά τα απαιτητικά περιστατικά.
• Οποιοσδήποτε ασθενής χρειαστεί να κάνει χρήση στεγαστικής δομής στην
κοινότητα υποχρεούται βάση υπουργικής απόφασης να έχει νοσηλευτεί ένα χρόνο σε
ψυχιατρείο ή ψυχιατρική κλινική. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι ασθενείς χωρίς
νοσηλείες αποκλείονται από τις υπηρεσίες και ασθενείς με νοσηλείες υποχρεούνται
να νοσηλευτούν ξανά για να καλύψουν αυτή την προϋπόθεση.
• Δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο κοινοτικής φροντίδας για το
follow-up των ασθενών στην κοινότητα που ζουν και εργάζονται.
• Ασθενείς που είναι στην πιο αδύναμη θέση από όλους (ασφαλισμένοι στην
Πρόνοια, άνεργοι, ανάπηροι, άποροι) αποκλείονται από τις υπηρεσίες ψυχικής
υγείας λόγω ακριβώς αυτής της συνθήκης της περιορισμένης ασφαλιστικής τους
κάλυψης. Επίσης υποχρεώνονται να συμμετέχουν με το πενιχρό εισόδημά τους στο
κόστος διαμονής τους στις στεγαστικές δομές, σύμφωνα με τις πρόσφατες
νομοθετικές διατάξεις που ακυρώνουν το δημόσιο χαρακτήρα των υπηρεσιών αυτών,
και μάλιστα τη στιγμή που το επίδομα της Πρόνοιας έχει διακοπεί από χιλιάδες
άτομα για χρονικά διαστήματα που ξεπερνούν το ένα έτος !
• Οι περίπου 3.000 εργαζόμενοι στα ΝΠΙΔ (που υλοποιούν ένα μέρος των
δωρεάν παρεχόμενων υπηρεσιών ψυχικής υγείας του Δημόσιου Εθνικού Συστήματος
Υγείας) παραμένουν απλήρωτοι έως και 10 μήνες εξαιτίας έλλειψης πολιτικής
βούλησης να διατηρήσει τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας (ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό
Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχουν επανειλημμένα προσφερθεί και διασώσει το
όλο εγχείρημα…). Αντιστοίχως συνάδερφοι εργαζόμενοι στα ΝΠΔΔ βιώνουν δραματικές
περικοπές και απειλούνται με συγχωνεύσεις και καταργήσεις υπηρεσιών. Και οι μεν
και οι δε εργαζόμενοι απαξιωμένοι και οικονομικά εξαθλιωμένοι και οι ίδιοι
καλούνται να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες των ακόμα πιο εξαθλιωμένων ασθενών.
Εδώ πρέπει να υπογραμμίσουμε το ειδικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι
θεραπευτές που εργάζονται με βαριά ψυχικά πάσχοντες, οι οποίοι καλούνται να
αντέξουν τεράστια άγχη και ανάγκες των ασθενών τους. Όλα αυτά σε μια
πραγματικότητα που υπάρχει παντελής έλλειψη στηρίγματος από το «κοινωνικό
κράτος» και ο καθένας παλεύει μόνος του για τη δική του επιβίωση. Μέσα σε αυτές
τις συνθήκες εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει ότι και ασθενείς και ειδικοί
βρίσκονται σε κίνδυνο.
ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:
• Διασφάλιση της συνέχειας και επικύρωσης του αμετάκλητου της Ψυχιατρικής
Μεταρρύθμισης.
• Επαρκή χρηματοδότηση ενός ολοκληρωμένου Δημόσιου Συστήματος Ψυχικής
Υγείας που να καλύπτει αξιοπρεπώς τις ανάγκες του πληθυσμού σε πρωτοβάθμιες,
δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας.
• Ολοκληρωτική αναδιοργάνωση και σύμπραξη των υπηρεσιών ψυχικής υγείας
κρατικού και μη-κερδοσκοπικού τομέα με έμφαση στην κοινότητα και σταδιακός
μετασχηματισμός των Ψυχιατρείων.
• Πλήρης Τομεοποίηση στην πράξη. Η τομεοποίηση είναι προϋπόθεση της
Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης, θα εξασφαλίσει την κάλυψη των αναγκών ψυχικής υγείας
των πολιτών ανά τομέα. Θα πρέπει να ιδρυθούν οι απαραίτητες εξωνοσοκομειακές,
ψυχιατρικές μονάδες και να τηρηθούν οι υπάρχουσες, με βάση την αξιολόγηση τους.
Για περισσότερες πληροφορίες και δεδομένα παρακαλούμε επικοινωνήστε:
Email: synskepsi@gmail.com (http://syn-skepsi.blogspot.gr/)
https://www.facebook.com/groups/psiaction/
http://psi-action.blogspot.gr/
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΘΕΜΑ, ΚΑΘΩΣ ΤΑ
ΜΜΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΟΥΝ «ΕΠΙΛΕΞΕΙ» ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΗ ΤΟΥ
πηγή: "π"
Γράμμα μαθητή, για την απεργία και την επιστράτευση των καθηγητών.
Λέγομαι Κωνσταντίνος Μανίκας και είμαι μαθητής της πρώτης Λυκείου στο 10 Λύκειο
Δραπετσώνας...
Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο, θέλοντας να εκφράσω τον αποτροπιασμό και την
αγανάκτησή μου για το θράσος και την υποκρισία και αυτών που μας κυβερνούν καθώς
και όλων αυτών των δημοσιογράφων και ΜΜΕ που τους βοηθάνε για να επιβάλλουν τα
άνομα και ανήθικα σχέδια τους σε βάρος των μαθητών και της νέας γενιάς.
Αφορμή είναι η απεργία των καθηγητών μου , μέσα στην εξεταστική περίοδο και τα
κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και δημοσιογράφων για το μέλλον μου ,που
«κινδυνεύει» απ αυτήν.
Τι λέτε;;;;;
Τι μέλλον έχω , -εξαιτίας σας – κι από ποιους πραγματικά κινδυνεύει;;;;
Ας δούμε πρώτα, ποιος διαμόρφωσε το μέλλον και την ζωή όλων, από παλιά.
- Ποιος έφτιαξε το μέλλον του παππού μου και το έντυσε με τα αποφόρια της
ΟΥΝΤΡΑ, στέλνοντας τον μετανάστη στη Γερμανία;
- Ποιος κακοδιαχειρίστηκε και κατάκλεψε αυτόν τον τόπο;
- Ποιος ανάγκασε την μητέρα μου να δουλεύει απ το πρωί ως το βράδυ για 530 ευρώ,
που αφού πληρώσει λογαριασμούς και φαγητό , δεν περισσεύουν –όχι για να μου
πάρει παπούτσια- αλλά ούτε ένα βιβλίο που θέλω απ τον πάγκο του παζαριού;;;;;
- Ποιος μείωσε στο μισό τον μισθό του πατέρα μου;
- Ποιος τον συκοφάντησε ,τον απείλησε με επιστράτευση , απόλυση -αυτόν και όλους
τους συναδέλφους του στις μεταφορές- όταν κατέβηκαν σε απεργίες μόνο και μόνο
γιατί ήθελαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια;
- Ποιος θέλει να κλείσει την σχολή που διάλεξε ο αδερφός μου για να
πραγματοποιήσει τα όνειρα του, στο Πανεπιστήμιο;
- Ποιος μου έδωσε φωτοτυπίες αντί για βιβλία;
- Ποιος με άφησε να παγώνω χωρίς θέρμανση στην τάξη μου;
- Ποιος φταίει που μαθητές λιποθυμάνε απ την πείνα;
- Ποιος άφησε τόσους άνεργους;
- Ποιος οδήγησε 4000 ανθρώπους στην αυτοκτονία;
- Ποιος άφησε τους παππούδες μας χωρίς περίθαλψη και φάρμακα;
Οι καθηγητές μου ή ΕΣΕΙΣ τα κάνατε όλα αυτά;;;;
Λέτε επίσης ότι οι καθηγητές μου , με την απεργία , θα καταστρέψουν τα όνειρα
μου.
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να είμαι ένας ακόμα άνεργος στο 67% των νέων
ανέργων;
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να δουλεύω ανασφάλιστος και χωρίς ωράρια για
350 ευρώ το μήνα –όπως ψηφίσατε στην τελευταία σας τροπολογία-;
Ποιος σας είπε ότι όνειρο μου είναι να γίνω οικονομικός μετανάστης ;
Ποιος σας είπε ότι όνειρό μου είναι να γίνω delivery boy;
Δυο λόγια θέλω να πω και στους δασκάλους μου , σ όλη τη χώρα.
Δάσκαλοι μου , έχετε υποχρέωση απέναντι σ όλους τους μαθητές ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΥΤΕ
ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ .
Αν υποχωρήσετε στον δίκαιο αγώνα σας τότε πραγματικά θα έχετε παίξει με το
μέλλον μου και θα το χετε υποθηκεύσει.
Όποια υποχώρηση και να κάνετε , όποια νίκη της κυβέρνησης , θα μου στερήσει το
δικαίωμα να χαμογελάω , να ονειρεύομαι , να ελπίζω, να αγωνίζομαι για καλύτερη
ζωή για μια ανθρώπινη κοινωνία.
Στους γονείς , τους συμμαθητές μου και σ όλη την κοινωνία έχω να πω τα εξής:
Θέλετε αυτοί που μας διδάσκουν να ζουν μες στην εξαθλίωση;
Θέλετε να μας στοιβάξουν σαν εμπορεύματα στις αίθουσες;
Θέλετε να κλείσουν τα σχολεία και να χτίσουν φυλακές;
Θα αφήσετε τους δασκάλους μας μόνους τους σε αυτόν τον αγώνα ;
Έτσι θα μας μάθετε να φωνάζουμε αλληλεγγύη ;
Θέλετε ο δάσκαλος να είναι παράδειγμα σε μας, αυτοσεβασμού , αξιοπρέπειας
μαχητικότητας η παράδειγμα υποδούλωσης;;;
Θέλετε τελικά να ζήσουμε σαν δούλοι ;
Από αύριο κιόλας , καταλήψεις σε όλα τα σχολεία από μαθητές και γονείς για να
στηρίξουμε τους δασκάλους μας μ’ ένα τραγούδι , ένα σύνθημα : «εμπρός να
τσακίσουμε τυράννους φασίστες»
Όλοι μαζί για να αγωνιστούμε για δημόσια δωρεάν και ποιοτική παιδεία .
Όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτούς που κλέβουν το γέλιο μας ,το γέλιο των
παιδιών σας.
ΥΓ. όχι από ματαιοδοξία αλλά για να στερήσω από κάποιους το γελοίο επιχείρημα
πως «απλά θέλω να χάσω μαθήματα» , παραθέτω τους βαθμούς μου...
13 Μαϊ 2013 - 10:40:00 μ.μ.
Σχόλιο, από αυτό το άρθρο : http://press-gr.blogspot.gr/2013/05/nielsen.html
http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31249303&postID=2357787938879093407&isPo
pup=true
Δευτέρα 6 Μαΐου 2013
Παρασκευή 3 Μαΐου 2013
Επικίνδυνο σχόλιο από σύμβουλο του Αντώνη
Ο σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά, Φαήλος Κρανιδιώτης, έκανε χτες αυτό το σχόλιο στο Twitter, με αφορμή την απόφαση του δημάρχου Αθηναίων, Γιώργου Καμίνη, να μην επιτρέψει στην Χρυσή Αυγή να κάνει το επικοινωνιακό της σόου στην πλατεία Συντάγματος. Ο κ. Κρανιδιώτης που είναι συνεργάτης και προσωπικός φίλος του πρωθυπουργού -και όχι ένας απλός χρήστης του Twitter- δεν δικαιούται να κάνει μισαλλόδοξα, βάρβαρα και μισάνθρωπα σχόλια που μπορεί να δυναμιτίσουν τις σχέσεις της χώρας μας με μουσουλμανικές χώρες και να εξαγριώσουν τους μουσουλμάνους σε βάρος των Ελλήνων χριστιανών.
Ο Αντώνης Σαμαράς θα πρέπει να ζητήσει συγγνώμη εκ μέρους του συνεργάτη του για την αναφορά του περί κτηνοβασίας των μουσουλμάνων, ώστε να προληφθούν τα χειρότερα.
Ο κ. Κρανιδιώτης έχει χαρακτηρίσει τους χρυσαυγίτες «πατριώτες της διπλανής πόρτας».
Κύριε Σαμαρά, τέτοια άτομα έχουν θέση στο περιθώριο. Όχι στην αγκαλιά σας, κύριε Σαμαρά.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)