Τρίτη 30 Ιουνίου 2015

Α αχ και να σε πετύχω και νάσαι μόνος σου !


Πέρα από την πλάκα, σήμερα έπεσα πάνω σ' ένα άρθρο, δημοσιευμένο πριν από 21 μέρες από σήμερα και την εβδομάδα των παθών, των Ελλήνων με τα capital controls κλπ.
 Το άρθρο προέρχεται από :..."Το bankingnews.gr δεν έγινε αριστερό site, δεν είμαστε αριστερό site, αντιθέτως είμαστε οπαδοί της ελεύθερης αγοράς και των υγιών τραπεζών."...
  Διαβάστε τα βήματα του σχεδίου, βγήκαν όλα ΚΛΙΚ
 

Γ.Ε. = Γερμανίκη Ένωση και όχι Ε.Ε. είναι σήμερα η Ευρώπαϊκή ένωση

ΟΧΙ σε αυτό το έκτρωμα .

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2015

Η Δραχμή άλλοτε..

 Άλλοτε πάσχιζαν οι σημερινοί ΠΑΣΟΚΟΙ (κεντρώοι), υπέρ δραχμής .


Πολλοί οι τροχονόμοι παιδιά...

...θα προκληθεί ατύχημα.

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2015

Δημοκρατία vs Σκότους

Όταν εμείς οι "μικροί", σας δείχνουμε το φως, εσείς μας δείχνετε, την "
επιβολή και το σκότος".
Αυτή η Ευρώπη, θα σβήσει από μόνη της.

Ραφαέλ Κορρέα



Ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορρέα βρέθηκε στις Βρυξέλλες για να λάβει μέρος στη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής.

Η χώρα του είναι μία από τις αναπτυσσόμενες οικονομίες της Λατινικής Αμερικής και προσελκύει επενδυτές από όλο τον κόσμο.

Μιλώντας αποκλειστικά στο euronews, ο Κορρέα εξηγεί την προσωπική του συνταγή για τη δημιουργία μιας βολιβαριανής μεν αλλά και προσανατολισμένης στην παγκόσμια αγορά χώρας, ενώ παρουσιάζει τις σκέψεις του για την παγκόσμια και ευρωπαϊκή κρίση κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην κατάσταση στην Ελλάδα.

*euronews:
Κύριε πρόεδρε, το 2014 το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν του Εκουαδόρ αυξήθηκε πάνω από 4%. Πρόκειται για υπερτριπλάσιο ποσοστό απο τον μέσο όρο ανάπτυξης των οικονομιών της περιοχής. Πώς τα καταφέρατε, σε μια περίοδο παγκόσμιας αλλά και διαρθρωτικής κρίσης;*

Ραφαέλ Κορέα:
Πέρυσι, μια δύσκολη χρονιά για τη Λατινική Αμερική, αυτή η περιοχή είχε ανάπτυξη 2,1% ενώ το Εκουαδόρ 3,8%. Η «μη πετρελαϊκή οικονομία» μας στο Εκουαδόρ αναπτύχθηκε όμως με ρυθμούς 4,3%. Επομένως, τα πήγαμε καλά συγκριτικά με την υπόλοιπη περιοχή. Πώς τα καταφέραμε; Γνωρίζαμε την οικονομία, ξέραμε ότι το κλειδί ήταν να προστατεύσουμε την δική μας παραγωγή και τις δικές μας θέσεις εργασίας. Δεν ακούσαμε τις «Σειρήνες», το «ο καθένας για τον εαυτό του». Παραχωρήσαμε προνόμια στην δική μας παραγωγή, προστατεύσαμε τις θέσεις εργασίας και δημιουργήσαμε ένα ισχυρό επενδυτικό πρόγραμμα που προσελκύει ιδιώτες επενδυτές. Μιλάμε για επενδύσεις στις υποδομές, στην ενέργεια, στην εκπαίδευση.
Εμείς, οι Λατίνοι, είμαστε… «ειδικοί» στην κρίση. Τις βιώσαμε όλες και ανησυχούμε για την Ευρώπη, επειδή κάνετε τα ίδια λάθη με εμάς. Ας μιλήσουμε, για παράδειγμα, για την Ελλάδα. Για τις συνθήκες υπό τις οποίες η συγκεκριμένη χώρα μπήκε στα πακέτα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τα ίδια έγιναν και με εμάς,. τους Λατίνους. Όλα αυτά τα μέτρα δεν είναι όμως για να ξεπεράσεις την κρίση, έχουν σκοπό μόνο την εξυπηρέτηση του χρέους. Από τη μία πλευρά σου δίνουν χρήματα και κεφάλαια, από την άλλη σου επιβάλουν ορισμένα σκληρά μέτρα: μειώσεις μισθών, περικοπές επιδομάτων, μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα. Και όλα αυτά για να βρεθούν τα χρήματα να πληρωθεί ένα ιδιωτικό χρέος. Έτσι, στο τέλος οι χώρες είναι χρεωμένες μέσα από πολυμερείς συμβάσεις. Και όλο αυτό μόνο για να εγγυηθούν ένα ιδιωτικό χρέος. Οι απλοί άνθρωποι δεν λαμβάνουν τίποτα. Δεν βρίσκονται εκτός κρίσης. Βλέπουμε ότι όλο αυτό επαναλαμβάνεται και στην Ευρώπη και σημαίνει την απόλυτη κυριαρχία του κεφαλαίου στους ανθρώπους στο όνομα του αυτοαποκαλούμενου φιλελευθερισμού, ο οποίος όμως στην πραγματικότητα είναι μόνο μία ιδεολογία.

*euronews:
Δεν θεωρείτε ότι υπάρχει πρόβλημα όταν κάποιος ζει πάνω από τις δυνατότητές του;*

Ραφαέλ Κορρέα:
Κοιτάξτε να δείτε, το ζήσαμε όλο αυτό. Ήταν η κρίση χρέους στη Λατινική Αμερική στη δεκαετία του ’80 . Πριν το 1976 κανείς τραπεζίτης δεν ερχόταν στη Λατινική Αμερική, ούτε καν για διακοπές. Μετά το 1976 άρχισαν να έρχονται μαζικά και πήγαιναν στα υπουργεία Οικονομικών με τις τσάντες τους γεμάτες με χρήματα, ώστε να χορηγήσουν πιστώσεις. Για να προσφέρουν όπλα σε δικτατορικά καθεστώτα, όχι σε δημοκρατίες. Δημιούργησαν το μεγάλο λατινοαμερικάνικο χρέος και βοηθήθηκαν και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Είπαν ότι είναι επιθετικό χρέος, με αυτά τα εξαιρετικά κερδοφόρα έργα μπορείτε να πληρώσετε τα χρέη σας, κλπ. Η πραγματικότητα όμως ήταν εντελώς διαφορετική.
Με τις λεγόμενες πετρελαϊκές κρίσεις, οι αραβικές χώρες είχαν ένα πλεόνασμα μετρητών, σε δολάρια, που τα έβαζαν στις τράπεζες του πρώτου κόσμου. Όμως η δουλειά των τραπεζών δεν είναι να κρατούν αυτά τα δολάρια, αλλά να τα επενδύουν κάπου. Δεν ήξεραν πού να τα βάλουν και αποφάσισαν να τα βάλουν στη Λατινική Αμερική. Πίστευαν ότι οι χώρες δεν θα μπορούσαν να αποτύχουν μέχρι και το 1982, όταν το Μεξικό είπε: «δεν μπορούμε να πληρώσουμε άλλο το χρέος». Οι τραπεζίτες κατέληξαν στο εύκολο συμπέρασμα ότι όλο αυτό ήταν ένα πρόβλημα υπερδανεισμού ότι τα κράτη ζητούσαν πολλά χρήματα. Όμως ποτέ δεν είπαν ότι ήταν και πρόβλημα υπερβολικής παροχής χρημάτων που δόθηκαν από τις τράπεζες.
Οι τραπεζίτες ήξεραν τις οικονομικές καταστάσεις ορισμένων χωρών αλλά υπήρχε διαφθορά ώστε να δημιουργηθούν χρέη για την αγορά όπλων και την βοήθεια των δικτατοριών. Τώρα θέλετε να μου πείτε ότι οι τράπεζες δεν ήξεραν την ελληνική κατάσταση; Το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα, που κρύβονταν πίσω από τα χρέη; Και τώρα λένε ότι η Ελλάδα ήταν η μόνη υπεύθυνη για αυτό; Τουλάχιστον, ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας, ας μοιραστούμε την ευθύνη. Λύσεις μπορούν να προκύψουν από αυτό. με την εμπειρία μας στα οικονομικά, και είμαι ο πρώτος πρόεδρος με γνώσεις οικονομικών στην ιστορία της χώρας και έχουμε μια καλή ομάδα στα οικονομικά σε αυτήν την κυβέρνηση. Όπως είπα, είμαστε πολύ προσεκτικοί σχετικά με το χρέος μας. Για παράδειγμα, το Σύνταγμά μας απαγορεύει να δημιουργούμε χρέη για κοινωνικούς σκοπούς. Θα ήταν ένα παράδοξο. Γιατί; Επειδή από την μία πλευρά μας πίεζαν ασφυκτικά να πληρώσουμε ένα παράνομο χρέος λέγοντάς μας ότι η χώρα χρειάζεται νοσοκομεία και σχολεία, με αποτέλεσμα να έρθει το ΔΝΤ μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα και να μας πουν: «πάρτε αυτά τα λεφτά για την κοινωνική ανάπτυξη», και εμφανίστηκαν σαν οι καλοί. Τα κοινωνικά προγράμματα μπορεί να είναι πολύ κερδοφόρα, όμως χρειάζεσαι δολάρια για να αποπληρώσεις το χρέος σου σε δολάρια. Και έτσι δημιουργήθηκαν νέα προβλήματα. Τώρα μπορείς να δημιουργήσεις χρέος μόνο σε προγράμματα που μπορούν να φέρουν κέρδος. Για παράδειγμα, κοινωνικά προγράμματα που μπορούν να αποφέρουν κέρδη σε δολάρια. Είμαστε πολύ προσεκτικοί με το χρέος. Και είμαστε επίσης πολύ προσεκτικοί με το επενδυτικό πρόγραμμα και πού πάνε τα χρήματα. Θέλουμε χρηματοδότηση. Μπορούμε να πληρώσουμε τα χρέη αλλά θέλουμε αυτά τα προγράμματα να είναι προσοδοφόρα.

*euronews:
Ο Ισημερινός προσπαθεί να αναπτυχθεί σε κάθε τομέα. Η Βενεζουέλα στοιχημάτισε πολλά στο πετρέλαιο. Όταν όμως οι τιμές έπεσαν, η χώρα μπήκε σε κρίση…*

Ραφαέλ Κορρέα:
Η Βενεζουέλα εξαρτάται από το πετρέλαιο πολύ περισσότερο σε σχέση με τον Ισημερινό. Όλα αυτά δεν μπορούν να αλλάξουν σε ένα-δύο χρόνια, ούτε καν σε δέκα ή είκοσι χρόνια. Αυτές είναι διαρθρωτικές αλλαγές. Αυτή είναι η ανάπτυξη…

*euronews:
Πιστεύετε ότι το Καράκας έκανε λάθη;*

Ραφαέλ Κορρέα:
Καταρχήν το σύστημα ανταλλαγής. Ένα τέτοιο ελεγχόμενο σύστημα ανταλλαγών, σαν και αυτό της Βενεζουέλας, μπορεί να είναι καλό βραχυπρόθεσμα, αλλά δεν μπορείς να το κρατήσεις αυτό μακροπρόθεσμα. Για αυτό η Βενεζουέλα έχει την μαύρη αγορά, τόσο μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο νόμιμο και το παράνομο συνάλλαγμα. Όλο αυτό δημιουργεί μεγάλες στρεβλώσεις, διαφθορά, και οι αρχές το γνωρίζουν. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε νομικές μεταρρυθμίσεις, ακόμα και συνταγματικές. Δεν είναι κάτι εύκολο. Υπάρχει σε καθημερινή βάση μια αντιπολίτευση η οποία δεν είναι δημοκρατική, αλλά μια αποσταθεροποιητική δύναμη.

*euronews:
Τι είδους σχέση έχετε με το Ηνωμένο Βασίλειο, με δεδομένη την υπόθεση του Τζούλιαν Ασάνζ;*

Ραφαέλ Κορρέα:
Ο Ασάνζ μπορεί να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του στην πρεσβεία μας στο Λονδίνο και θα είναι πάντα ευπρόσδεκτος, όμως το πρόβλημα μπορεί να λυθεί αύριο κιόλας και μάλιστα εύκολα, αν το Ηνωμένο Βασίλειο δώσει μια άδεια. Απλά φανταστείτε αν ήμασταν στη δική τους θέση, αν είχαμε έναν ευρωπαίο πρόσφυγα σε μια ευρωπαϊκή πρεσβεία στο Κίτο και αν τον κρατούσαμε επί τρία χρόνια χωρίς να του δίνουμε άδεια. Θα μας αποκαλούσαν δικτάτορες, φασίστες, θα μας προσήγαγαν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Η Μεγάλη Βρετανία πρέπει να δώσει μία άδεια. Η Σουηδία θα μπορούσε πάντα να λάβει μια κατάθεση στην πρεσβεία μας στο Λονδίνο. Γιατί δεν το έκανε πριν; Τώρα το κάνουν γιατί διαφορετικά ρισκάρουν όλη η διαδικασία να παραγραφεί. Επομένως όλες αυτές τις ερωτήσεις θα πρέπει να τις κάνετε στην Σουηδία και το Λονδίνο, που θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα αύριο κιόλας.

*euronews:
Έχετε νιώσει ποτέ αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον Τζούλιαν Ασάνζ;*

Ραφαέλ Κορρέα:
Δεν χορηγήσαμε το άσυλο επειδή συμφωνούμε με όσα ο Ασάνζ έκανε. Πιστεύω ότι κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να κρατά απόρρητες κάποιες εμπιστευτικές πληροφορίες, ακόμα και αν ορισμένες διαρροές που έγιναν δημόσια ήταν φριχτές. Δείχνουν την ανηθικότητα και τις καταχρήσεις. Εμείς δεν συμφωνούμε με όσα έκανε. Αν κάτι παράνομο έχει γίνει, τότε θα πρέπει να τιμωρηθεί για αυτό. Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Αλλά αυτός δεν είναι ο λόγος για τον οποίο δώσαμε άσυλο στον Ασάνζ. Το κάναμε επειδή δεν ήταν σίγουρος ότι θα έχει μία δίκαιη δίκη. Μην ξεχνάτε ότι στην Αμερική κάποιοι φανατικοί απαίτησαν την θανατική ποινή με βάση τον νόμο για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και την προστασία του αμερικανικού κράτους, που προβλέπει κάτι τέτοιο. Γι’ αυτό του δώσαμε άσυλο και όχι γιατί συμφωνούμε με τα μέσα που χρησιμοποίησε για να πάρει αυτές τις πληροφορίες.
πηγή

Σάββατο 20 Ιουνίου 2015

Γιάνη και Ζωή, κάπου σας έχω ξαναδεί !

Σας έχω ξαναδεί ,άλλες εποχές, στους αγώνες αυτού του Έθνους για λευτεριά
με το καριοφίλι στο χέρι
Σας έχω συναντήσει στα βουνά
να δίνετε την ζωή σας για την  λευτεριά και την ελπίδα ετούτου του λαού.
Είστε εσείς, οι ίδιοι. Τώρα σας βλέπω στο Κοινοβούλιο
και στις αιματοβαμμένες αρένες, όπου τα γεράκια των μονοπωλίων
εξαργυρώνουν σε χρυσάφι το αίμα των αυτοκτονημένων
εκεί να πολεμάτε με λύσσα τον εχθρό
.  

Τρίτη 16 Ιουνίου 2015

Αρης Βελουχιώτης

(Μια αφισούλα από μένα στην μνήμη του).
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"Έζησα 42 χρόνια. Και καλά και άσχημα. Σκεφτείτε τώρα τι θα κάνετε εσείς"...Αποκεφαλίστηκε, τα άκρα του τεμαχίστηκαν και κρεμάστηκε σε πλατεία στα Τρίκαλα
Πριν από 70 χρόνια, στις 15 Ιουνίου του 1945, στη χαράδρα του Φάγκου στον Αχελώο ποταμό, ο Άρης Βελουχιώτης έδωσε τέλος στη ζωή του.
 Ο Βελουχιώτης, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Θανάσης Κλάρας, ήταν η μεγαλύτερη φυσιογνωμία του αντιστασιακού αγώνα. Ο άνθρωπος που πίστεψε και οργάνωσε το αντάρτικο, ο αρχηγός του ΕΛΑΣ (Εθνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Αγώνα) και στέλεχος του ΚΚΕ για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η δράση του στην αντίσταση ήταν πλούσια και αποτελεί ένα ιστορικό πρόσωπο με πολλούς υποστηρικτές, αλλά και επικριτές, ανάμεσα στους ιδεολογικούς του αντιπάλους. Την περίοδο πριν από την αυτοκτονία, ο Βελουχιώτης ήταν σε ρήξη με το ΚΚΕ. Είχε διαφωνήσει με τη συμφωνία της Βάρκιζας, αν και την υπέγραψε, όπου οι κομμουνιστές παρέδωσαν τον οπλισμό τους και αποστρατεύτηκαν. Ίδρυσε το Μέτωπο Εθνικής Ανεξαρτησίας (ΜΕΑ) και τον νέο ΕΛΑΣ με στόχο τον αγώνα εναντίον των Άγγλων. Η δράση του ήταν ενάντια στην απόφαση του κόμματος το οποίο κατηγορούσε ότι «πρόδωσε τον απλό αντάρτη». Ανέβηκε στα ορεινά της κεντρικής Ελλάδας, ενώ ο Ζαχαριάδης τον χαρακτήρισε «τυχοδιωκτικό και ύποπτο στοιχείο» βγάζοντας απόφαση με σύνθημα «ούτε φαϊ, ούτε νερό στον Άρη». Το σίγουρο είναι, ότι τις τελευταίες ημέρες της ζωής του ήταν κυνηγημένος από πολυάριθμο στρατό και ένιωθε προδομένος από τους συντρόφους του, αν και ο ίδιος δεν ακολούθησε την κομματική γραμμή, την οποία θεωρούσε λανθασμένη.

Η αυτοκτονία...

Στις 15 Ιουνίου, ο Βελουχιώτης είχε κυκλωθεί δυτικά και ανατολικά στο φαράγγι του Φάγκου, μαζί με κάποιους πιστούς συντρόφους του. Τον καταδίωκαν ομάδες της Εθνοφυλακής, αλλά και τμήμα του Ελληνικού Στρατού. Η ομάδα του ήταν ολιγάριθμη και το μέρος ήταν τέτοιο που δεν μπορούσαν να ξεφύγουν. Ο Βελουχιώτης διαισθανόμενος το τέλος, όπως ανέφεραν αργότερα οι σύντροφοί του, αυτοκτόνησε πριν τον συλλάβουν. Για τον τρόπο που ο αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ έδωσε τέλος στη ζωή του, υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές. Η επικρατέστερη είναι ότι αυτοπυροβολήθηκε και η δεύτερη υποστηρίζει ότι σκοτώθηκε με χειροβομβίδα. Ακόμα και οι ακριβείς λόγοι που τον οδήγησαν στην αυτοχειρία δεν έχουν αποσαφηνιστεί, μιας και ο ίδιος δεν άφησε πίσω του κάποιο στοιχείο που να εξηγεί τη σκέψη του. Μία από τις επίσημα καταγεγραμμένες εκδοχές για τις τελευταίες στιγμές του Βελουχιώτη, είναι αυτή του συντρόφου και αυτόπτη μάρτυρα της αυτοκτονίας Βαγγέλη Γκονέζου. Ο Γκονέζος μετά τον θάνατο του αρχηγού του, περιέγραψε όσα έζησε σε μέλη του κόμματος.
Λίγους μήνες αργότερα, αφηγήθηκε την ιστορία στον Αλέκο Κουτσούκαλη, ο οποίος την κατέγραψε στο βιβλίο: «Η Εθνική αντίσταση του νομού Άρτας 1940-5» και το 1976 η διήγηση δημοσιεύτηκε στα «Νέα», μετά από συνέντευξη που έδωσε στον Δημήτρη Γουσίδη. Σύμφωνα με τον Γκονέζο: «Το μεσημέρι 15-6-45 έφθασε ο στρατός κι έπιασε όλα τα γύρω υψώματα. Βρεθήκαμε τώρα κυκλωμένοι. Η κατάσταση μας γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Ο ήλιος είχε βασιλέψει και περιμέναμε με αγωνία πότε θα νυχτώσει για να κινηθούμε και να βγούμε από τον κλοιό. Ο εχθρός μας πρόλαβε. Έπιασε τους δυο παρατηρητές χωρίς να ρίξουν ούτε μια τουφεκιά. Φαίνεται πως παραδόθηκαν. Γιατί ενώ ήσαν δυο, η σύνδεση γινόταν κάθε μισή ώρα κι ο εχθρός βρισκόταν στα γύρω υψώματα, νομίζω πως όταν κινδυνεύει κανείς δεν κοιμάται εύκολα. Κι ακόμα το μέρος τους επέτρεπε να σημειώσουν την κίνηση του εχθρού με μια τουφεκιά και να συμπτυχθούν εύκολα. Ο εχθρός χρησιμοποιώντας το πλεονέκτημα αυτό, και με τη βοήθεια των παρατηρητών, μας πλησίασε και μας αιφνιδίασε με τα πυρά του. Το μέρος ήταν ακατάλληλο για άμυνα. 0 Άρης ψύχραιμα δίνει εντολή: Σημείο συγκέντρωσης κάτω στο ποτάμι.
Όλοι κατηφορίσαμε, ο καθένας όπως μπορούσε γρηγορότερα χωρίς να- διαλέγει δρομολόγιο και να κοιτάζει πού βρίσκεται ο διπλανός του και τούτο για ν” αποφεύγουμε τα πυρά του εχθρού. Δέκα εννέα σύντροφοι μας είχαν φτάσει στο ποτάμι όταν εμείς οι πέντε, Άρης, Τζαβέλλας, Λέων, γερο-Κόζιακας κι εγώ, βρισκόμαστε πολύ ψηλά στη ρεματιά της Κερασιάς. Αργοπορήσαμε, γιατί κατεβαίνοντας το απότομο και βραχώδες αυτό μέρος, ο Άρης έπεσε και χτύπησε πολύ άσχημα στη σπονδυλική στήλη. Όσο το χτύπημα ήταν ζεστό προχωρούσε μόνος του, στη συνέχεια τον βοήθησα κι εγώ, ώσπου φθάσαμε και σταματήσαμε σ” ένα σημείο της ρεματιάς που βρίσκεται κάτω από το ύψωμα που λέγεται Μούλκες. Η ώρα θα ήταν 9 μ.μ. Από την απέναντι πλευρά του Μυροφύλλου, ένα εχθρικό πολυβόλο χτυπούσε κατ’ άξονα τη ρεματιά. Μπροστά μας σκοτώνεται ο γερο Κόζιακας και πιο κάτω τραυματίζεται ο Λέων, από ένα κομματάκι νικελίου εκρηκτικής σφαίρας, στο δεξιό μέρος του μετώπου πάνω από το μάτι και γυρίζει πίσω γεμάτος αίματα.

  Για μια στιγμή ακούω από το στόμα του Άρη να λέει: «Έζησα 42 χρόνια, έζησα και καλά και άσχημα. Κοιτάξτε εσείς τι θα κάνετε τώρα, γεια σας». Βγάζει το πιστόλι του κι αυτοκτονεί. Δεν μπόρεσα να καταλάβω τη σκέψη του, ούτε και να αντιδράσω. Ύστερα από το ανεπάντεχο αυτό γεγονός, την αυτοκτονία του Άρη, προχωρήσαμε με τον Λέοντα λίγα μέτρα πιο κάτω και συναντήσαμε τον Τζαβέλλα. «Γιάννη, του είπα, ο αρχηγός αυτοκτόνησε». Αμέσως ο Τζαβέλλας, που ψυχή του ήταν ο Άρης, γύρισε πίσω κι αφού σταμάτησε αριστερά από το νεκρό αρχηγό, άνοιξε μια χειροβομβίδα, την κράτησε στα χέρια του κι αυτοκτόνησε. Στο σημείο αυτό της ρεματιάς και κάτω από το υψωματάκι Μούλκες, έμειναν για πάντα οι τρεις σύντροφοι» μας. Οι Άρης και Τζαβέλλας πεσμένοι στο δεξιό μέρος της ρεματιάς κι ο γερο Κόζιακας μέσα στο νερό.

Ο αποκεφαλισμός του νεκρού Βελουχιώτη και η διαπόμπευση

Την ίδια (ή την επομένη σύμφωνα με άλλες πηγές) ημέρα του θανάτου του Βελουχιώτη, ο «Ριζοσπάστης» δημοσίευσε την επίσημη διαγραφή του από το κόμμα. Η απόφαση είχε ληφθεί νωρίτερα σε ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο Βελουχιώτης πληροφορηθεί την αποκήρυξή και ήταν ένας από τους λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία χωρίς αυτό να είναι τεκμηριωμένο. Την επομένη του θανάτου του Άρη Βελουχιώτη ακολούθησε η βεβήλωση του πτώματος, τόσο του ίδιου, όσο και του συντρόφου του Τζαβέλα. Τα άψυχα σώματα μετά την αναγνώριση, αποκεφαλίστηκαν. Τα δύο κεφάλια περιφέρθηκαν σε διάφορα χωριά, όπου γίνονταν γλέντια, για να καταλήξουν στην πλατεία Ρήγα Φεραίου στα Τρίκαλα. Εκεί τα κρέμασαν και ακολούθησε μεγάλη γιορτή με νταούλια και χορούς.

 

Ο Βαγγέλης Γκονέζος περιέγραψε και αυτό το περιστατικό:

«Την άλλη μέρα, 16.6.45, πρωί-πρωί κατέβηκε στη ρεματιά μια Διμοιρία στρατού με τους δυο παρατηρητές μας. Περάσανε από κοντά μας σε απόσταση ενός μέτρου, γιατί δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Τους μετρήσαμε, ήταν 33 τον αριθμό. Τους δικούς μας, φαίνεται πως τους πήραν για ν” αναγνωρίσουν τους νεκρούς. Ύστερα από αρκετή ώρα κι αφού τελείωσαν το βρώμικο έργο τους, ξαναγύρισαν από το ίδιο μέρος κι έφυγαν. Εκεί μέσα μείναμε 52 ώρες. Από 15 μέχρι 17 Ιούνη. Το βράδυ στις 17.6.45, μόλις νύχτωσε βγήκαμε και προχωρήσαμε προς τους νεκρούς. Φθάνοντας, είδαμε ένα τρομερό θέαμα. Εδώ η αντίδραση έδειξε όλη την απανθρωπιά, την κακία και το μίσος στους νεκρούς αγωνιστές του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα. Θέλησε, χωρίς σεβασμό προς τους νεκρούς, να τους εκδικηθεί με τον πιο απάνθρωπο τρόπο. Τον Άρη, αφού τον ξεγύμνωσαν και του πήραν τη στολή και τον οπλισμό του, του κόψανε το κεφάλι, τα χέρια από τους ώμους και τα πόδια από τα γόνατα και κάτω. Του Τζαβέλλα του κόψανε το κεφάλι και το δεξί χέρι. Πραγματικά φριχτό θέαμα. Τα πτώματα είχαν αρχίσει να μυρίζουν. Θέλαμε, αλλά δεν μπορούσαμε να τους θάψουμε, γιατί δεν είχαμε κανένα εργαλείο, ούτε και μπορούσαμε να βρούμε.-στο ερημικό αυτό μέρος. Κι έτσι έμειναν άταφοι, τροφή για τους λύκους και τα όρνια»
Τον Ιούνιο του 2011 το ΚΚΕ αποκατέστησε πολιτικά τον Βελουχιώτη λέγοντας μεταξύ άλλων ότι, «είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη Συμφωνία της Βάρκιζας».
πηγή:http://www.mixanitouxronou.gr/

Vamos , «Δεν είστε μόνοι, είμαστε όλοι Έλληνες»

muchos gracias amigos de Grecia

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2015

Γελάνε Κι Οι Μπέμπηδες Μαζί τους

Right click ===>open in a new window.
Δεξί κλικ και άνοιγμα σε νέο παράθυρο.